Το ”Κυνηγόσκυλο”, το βιβλίο του κορυφαίου Αμερικανού συγγραφέα Ντον Ντε Λίλο κυκλοφόρησε πρόσφατα στα ελληνικά από τις εκδόσεις Gutenberg, παρότι γράφτηκε το 1978.
Σε ένα εγκαταλελειμμένο εργοτάξιο, στη Νέα Υόρκη του 1970, η αστυνομία ανακαλύπτει το πτώμα ενός άνδρα ντυμένου με γυναικεία ρούχα. Ένας εκκεντρικός έμπορος έργων τέχνης ισχυρίζεται ότι το θύμα μετέφερε μια ερωτική ταινία (πορνό) που γυρίστηκε στο καταφύγιο του Χίτλερ, τις τελευταίες ημέρες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και καταγράφει ένα σεξουαλικό όργιο στο οποίο συμμετείχε ο ίδιος ο Χίτλερ. Η ταινία ήταν ένα αντικείμενο ανεκτίμητης αξίας, τόσο ιστορικής, όσο και συμβολικής. Η αναζήτησή της φέρνει αντιμέτωπους, αλλά και σύμμαχους κατά περίπτωση, μια νεαρή και φιλόδοξη δημοσιογράφο του εναλλακτικού περιοδικού Running Dog ”Κυνηγόσκυλο”, έναν παντοδύναμο γερουσιαστή και συλλέκτη ερωτικών αντικειμένων, έναν βασιλιά της πορνογραφίας, έναν πράκτορα μυστικών υπηρεσιών και ένα βετεράνο στρατιωτικό.
Καθώς τα νήματα μπλέκονται κατά την εξέλιξη της ιστορίας, η πλοκή γίνεται κατά κάποιο τρόπο αργή και επαναλαμβανόμενη, με αποτέλεσμα να δυσκολεύει και να μπερδεύει σε αρκετά σημεία τον αναγνώστη, η πολυφωνική και κατακερματισμένη δομή της γραφής. Η βοήθεια σημειώσεων ονομάτων, ιδιοτήτων και χαρακτηριστικών των εμπλεκομένων προσώπων κρίνεται αναγκαία, χωρίς να υπάρχει τελικά η πλήρης αποφυγή της κόπωσης στην κατανόηση της ιστορικής ροής των γεγονότων.
Δεν παύει όμως το μυθιστόρημα αυτό να είναι ένα προφητικό, κυνικό, ωμό, πολιτικό μυθιστόρημα, εξαιρετικά επίκαιρο. Ο Ντε Λίλο προφητεύει την εποχή των fake news, της παραπληροφόρησης και των θεωριών συνωμοσίας που μας κατακλύζουν, καθώς και την δύναμη της εικόνας σήμερα (ταινία). Κι όλα αυτά σημειωτέον γραμμένα πριν από 48 χρόνια.
Οι χαρακτήρες κινούνται εσκεμμένα αποστασιοποιημένοι και ψυχροί, ώστε ο συγγραφέας έτσι να μπορεί να ακτινογραφήσει την παράνοια της αμερικανικής κοινωνίας, τέσσερα περίπου χρόνια μετά τη λήξη του πολέμου στο Βιετνάμ.
Από μια υποτιθέμενη ιστορία του παρελθόντος για την ύπαρξη ή μη μιας ιδιαίτερης ταινίας πορνό, τραβηγμένης στο καταφύγιο του Χίτλερ, υπάρχει η δυνατότητα, για το τότε αλλά και για το σήμερα, να αποκαλυφθούν η διαπλοκή, η διαχρονικότητα των μηχανισμών της πολιτικής, αλλά και το πώς τελικά η εξουσία και η πληροφορία (Μ.Μ.Ε) χειραγωγούν την αλήθεια.
Πέραν της δυσκολίας και της επερχόμενης κόπωσης που μπορεί τυχόν ο αναγνώστης να συναντήσει, αξίζει κάποιος να διαθέσει αρκετό χρόνο να εμβαθύνει και να προβληματιστεί στο πώς ο δυτικός κόσμος μετατρέπει ακόμα και την απόλυτη ιστορική φρίκη σε ένα εμπορεύσιμο προϊόν (φετίχ) για πλούσιους συλλέκτες.
Μάνια Μαρκαντώνη
Comments
Post a Comment