Eίδαμε το Τρίτο στεφάνι σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού

Το Τρίτο στεφάνι το έγραψε ο Κώστας Ταχτσής, κατά τη περιπλάνηση του στο εξωτερικό και εξέδωσε το 1962 με δικά του έξοδα επειδή οι εκδοτικοί οίκοι το είχαν απορρίψει. 

Είδαμε την ιστορία της Ελλάδας της εποχής του Μεσοπολέμου, των Βαλκανικών πολέμων και του Παύλου Μελά, της δικτατορίας του Μεταξά, της Κατοχής, του εμφύλιου. Την Ελλάδα της φτώχειας και των κοινωνικών ανισοτήτων. Την είδαμε ολοζώντανη μέσα από τα μάτια δύο  γυναικών: της Εκάβης και της Νίνας. 

Δεν είχαν εύκολες ζωές. Ακόμα κι όταν έδειχνε ότι “φτιάχνουν τα πράγματα” η πραγματικότητα αμείλικτη γκρέμιζε χαρές κι ελπίδες. Θυμούνται , μιλούν στους νεκρούς τους σαν να ήταν εδώ, αφηγούνται τις ιστορίες τους, γι αυτούς που αγάπησαν, γι αυτούς που τους πλήγωσαν, για παιδιά και για συζύγους. Για πίκρες και χαρές.

Είναι δύο πολύ δυνατές γυναίκες που επιβίωσαν όχι μόνο σε δύσκολους καιρούς αλλά και σε μια κοινωνία ανδρών

Και μέσα από τις ιστορίες τους, βλέπουμε την Ελλάδα, όπως ήταν αλλά και όπως είναι. 

Η εξαιρετική σκηνοθεσία του Στάθη Λιβαθινού δεν παρελθοντολογεί. Μιλάει για το παρόν με όχημα το παρελθόν. Δεν χρησιμοποιεί την ιστορία σαν μουσειακό είδος. Την ζωντανεύει, την κάνει καθημερινότητα, γλυκόπικρη και τρυφερή. Ο Νίκος Κορδώνης ως κομπέρ, συμβάλλει στη ποιητική ατμόσφαιρα που αποφορτίζει τις πολύ έντονες στιγμές της παράστασης. 

Πολύ καλές ερμηνείες από όλους τους ηθοποιούς. Εκπληκτική, καθηλωτική η Μαρία Σαββίδου ως Εκάβη. Ο λόγος της, οι κινήσεις της, το πάθος της, απογείωσαν την παράσταση. Εξαιρετικοί και οι Άρης Τρουπάκης (σύζυγος της Εκάβης) και Βασίλης Ανδρέου (δεύτερος σύζυγος της Νίνας).

Σκηνικά, φωτισμός και μουσική υπόκρουση όλα άψογα, όλα δεμένα σε ένα όλο.

Μην χάσετε αυτή την παράσταση!!

Ανδρομάχη Καραγιαννίδου